Margaret , jak sobie nie Jestes w stanie poradzic z ta cala sytuacja to badz wlasna niewolnica swoich slabosci, niezdecydowania i wiecznych rozdarc wewnetrznych.
Innej rady niestety nie ma.
Przeciez sama wiesz , ze uczucia sa zawsze okupione roznym gatunkiem cierpien i skala.
Nikt nie jest nigdy gotowy na ostre zyciowe ciecia i nikt nie ma lekko.
Ale czasami cierpienie jest wlasnie lekiem na zmiany i przemeblowania w swoim niezbyt udanym zyciem uczuciowym.
U Ciebie sytuacja jest jasna jak slonce , albo sobie radzisz sama ze soba , albo tkwisz w zwiazku ktory nie przysparza Ci zadowolenia i szczescia.
Nie spodoba Ci sie to co teraz powiem , ze uczucia i podejmowane decyzje wymagaja ,,doroslosci,, .
Czy Ty Jestes na taka ,,doroslosc ,, gotowa?
Bo te Twoje watpliwosci i usprawiedliwiania samej siebie przed soba jakos nie potwierdzaja tej ,,doroslosci,,.
Jedyne co doskonale Ci w tej chwili wychodzi to frustracja , smutek i prawie , ze poczatki dola.
Jak sie myle to wyprowadz mnie z bledu.
Wylozylam Ci kawe na lawe , bez kolorowania i cukierkowania sytuacji, bo moze takie potraktowanie Twojej obecnej sytuacji i stanu ducha w ktorym obecnie sie znajdujesz, zmobilizuje Twoje szare komorki do intensywnego myslenia i znalezienia wyjscia z tej niezbyt komfortowej sytuacji.
Zycze Ci abys postawila oklapniete uszka do gory na tzw slupka.
I oczywiscie nie poddawala sie melanchlijnemu nastrojowi ktory Ci nie pomaga ale doluje.
czuje sie taka samotna.. Wstaje rano jest mi tak smutno, bardzo tęsknię za domem i za nim.. Nie wiem co robic, jak mam sie wzmocnic psychicznie nigdy wcześniej sie tak nie czułam... Jest strasznie ciężko, nic mi sie nie uklada, w pracy, w domu, ciagle same problemy, po woli mam tego dość i czuje sie taka polamana, co zrobiv jak sie wzmocnic psychicznie, czy ktos z was byl kiedyś w takiej sytuacji? 
