Forum dla kobiet

Hej dziewczyny:) mam taki problem:
poznałam fajnego faceta (w sumie to brat mnie z nim wyswatał, bo to jego kolega ), byliśmy już na kilku randkach i on na prawdę mi się podoba, mamy o czym gadać i w ogóle bardzo go lubię i zaczynam o nim myśleć poważnie, ale jest jedna sprawa, która na prawdę mnie nurtuje:
ja mam 22 lata, on 30 - ale to dla mnie nie problem. Największym problemem jest to, że on ma 5-letnią córeczkę (jest po rozwodzie). Nie żebym nie lubiła dzieci - chodzi o to, że ja chyba nie jestem gotowa, żeby być w pewnym sensie częścią życia tej małej dziewczynki.. Imprezowiczką też nie jestem - więc to też nie problem. Pomocy? Anyone?

a może najpierw byś się przywitała a potem wywalała od razu swój problem ?

mam wrażenie, że większość ludzi traktuje fora jako jakieś poradnie terapeutyczne czy coś

trochę kultury...


a odpowiadając na Twój straszny problem:

nie pchałabym się w coś co dobrze nie rokuje..

jesteś młoda i jeszcze spotkasz wielu facetów w swoim życiu, po co pchać się w skomplikowane związki

No wlasnie, duzo dziewczyn rejestruje się tylko po to żeby napisać jeden post o swoim problemie..

A co do twojego problemu to jeżeli nie jesteś jeszcze jakoś nieziemsko zakochana to nie pakuj się w to. Chyba że ci bardzo na nim zależy, ale skoro masz wątpliwości widocznie tak nie jest

Cześć!
Jeżeli chodzi o to co piszą Kobietki wyżej to rozumiem je, ale rozumiem też Ciebie. Ja też całkiem niedawno zalogowałam się na forum i zrobiłam tak samo jak Ty. Najpierw napisałam posta z problemem, a potem dopiero się przywitałam. Fakt, może to świadczy o braku naszej kultury... Myślałam, że po prostu pomożecie. Miałam już dość i dlatego rozpisałam się o swoim problemie, chciałam to wyrzucić z siebie jak najszybciej. Żałuje, że to spotyka się z taką krytyką. Myślałam, że jesteśmy tu po to, aby sobie pomagać...

A co do Twojego problemu. Moim zdaniem zawsze możesz spróbować, nie musisz się od razu angażować. Wiadome jest, że jeśli on ma dziecko, to ono bardzo mocno uczestniczy w jego życiu. Na pewno w Twoim także będzie uczestniczyć. Rozumiem, że możesz nie być gotowa, ale jeśli Ci na nim zależy to dlaczego macie nie spróbować? Moja przyjaciółka także jest z facetem, który ma dziecko. Nawiasem mówiąc mają już wspólną śliczną córeczkę. Ona nigdy nie żałowała decyzji wiązania się z nim. Mówiła, że przez stosunek mężczyzny do swoich dzieci można go dobrze poznać. A znajomość z dzieckiem z jego wcześniejszego związku troszkę przygotowało ją do macierzyństwa. Ale... to tylko i wyłącznie Twoja decyzja. Jeśli nie jesteś gotowa - nie wiąż się z nim. Myślę, że powinnaś powiedzieć mu to jak najszybciej. Na pewno ma duży bagaż doświadczeń z kobietami, należy mu się szczerość. Zastanów się dobrze i zadecyduj.

Powodzenia, pozdrawiam!

Nala pisze:Cześć!
Jeżeli chodzi o to co piszą Kobietki wyżej to rozumiem je, ale rozumiem też Ciebie. Ja też całkiem niedawno zalogowałam się na forum i zrobiłam tak samo jak Ty. Najpierw napisałam posta z problemem, a potem dopiero się przywitałam. Fakt, może to świadczy o braku naszej kultury... Myślałam, że po prostu pomożecie. Miałam już dość i dlatego rozpisałam się o swoim problemie, chciałam to wyrzucić z siebie jak najszybciej. Żałuje, że to spotyka się z taką krytyką. Myślałam, że jesteśmy tu po to, aby sobie pomagać...

jesteśmy tu po to aby ROZMAWIAĆ

nie jesteśmy żadną grupą wsparcia czy forum pt: "masz problem my Ci pomożemy"

czy Wy wiecie do czego służą fora w internecie ??

a nawet jeśli ma się problem to uważam, że wypada się najpierw przywitać a potem można wyjeżdżać z problemami

to na prawdę nic nie kosztuje napisać posta "dzień dobry"

To może inaczej...
Myślałam, że jesteśmy tu po to żeby sobie TAKŻE pomagać.

Masz rację, słowa na dzień dobry niewiele kosztują i niewiele trwają. Ale czasami ten własny problem wydaje się czymś najgorszym w świecie, choć bardzo często jest niczym. Ale tak bywa... Ja również wyrzuciłam najpierw z siebie głupoty, ale później od razu się przywitałam. I teraz bardzo chętnie spędzam tutaj czas. Ale na początku... Po prostu chciałam z kimś porozmawiać. Sama napisałaś, że od tego tutaj jesteśmy.
Troszkę wyrozumiałości, proszę

spoko (ale zauważ, że osoby które wpadają tu ze swoim problemem, jak dostaną jakąś odpowiedź to już nas mają w dupie (za przeproszeniem) i nigdy tu nie wracają

ale uzbrajam się zatem w wyrozumiałość

dzo pisze:spoko (ale zauważ, że osoby które wpadają tu ze swoim problemem, jak dostaną jakąś odpowiedź to już nas mają w dupie (za przeproszeniem) i nigdy tu nie wracają

ale uzbrajam się zatem w wyrozumiałość

Co racja to racja. Takie osoby zatem też miejmy w dupie. Ale tym początkującym można dać jedna, jedyną szansę

no to się rozumiemy

Cześć...aż się ucieszyłam, że nie wyskoczyłam od razu ze swym problemem, bo chyba dostałabym po nosie

Dziewczyny, trochę więcej wyrozumiałości dla początkujących. To, że ktoś tu wpadł na forum, dostał dobrą radę i zniknął...to chyba dobrze, że teraz sobie układa życie, a o forum myśli w samych superlatywach. Nie dla każdego jest oczywiste, że należy najpierw powiedzieć "dzień dobry".

Przyznam Wam się do czegoś, sama długo przyglądałam się Babskimsprawom niezarejestrowana, żeby przypadkiem nie wyskoczyć jak Filip z konopi. I teraz, kiedy już się odważyłam, w końcu zarejestrowałam, czuję się silniejsza i wiem, że mogę to powiedzieć głośno: jeśli osoby początkujące nie wiedzą, jakie reguły panują na forum, i jaką bardziej doświadczone koleżanki życzą sobie czytać kolejność postów, mogą mieć więcej niż JEDNĄ szansę.

Bo gdyby Natajla najpierw powiedziałaby "dzień dobry", a potem zadałaby pytanie, uzyskałaby odpowiedź, wsparcie bez całej tej dyskusji?

Natalja - jestem z Tobą
Pozdrawiam Was bardzo serdecznie. Cieszę się, że jesteście
D.

Daisie pisze: Nie dla każdego jest oczywiste, że należy najpierw powiedzieć "dzień dobry".

tak ??

a jak wchodzisz do sklepu, czy do lekarza czy kurde gdziekolwiek to też wchodzisz jak do obory ??

Ja mówię "Dzień dobry". Ty Dzo byłaś jedyną, która mi odpowiedziała

Ale nie w tym rzecz. Natajla prosi o pomoc, a my rozmawiamy o kulturze osobistej.

Nie sądziłam, że wywołam taką lawinę sensacji;) Jasne, rozumiem, przepraszam jak widać jestem początkująca - nie tylko tutaj, ale w ogóle na forach, bo do tej pory nigdzie się nie rejestrowałam po prostu chciałam jak najszybciej napisać o co mi chodzi... już naprawiam błąd.

Ja się muszę przyznać że tez zaczęłam od swojego problemu. Z góry przepraszam :)

natajla pisze:Nie sądziłam, że wywołam taką lawinę sensacji;) Jasne, rozumiem, przepraszam jak widać jestem początkująca - nie tylko tutaj, ale w ogóle na forach, bo do tej pory nigdzie się nie rejestrowałam po prostu chciałam jak najszybciej napisać o co mi chodzi... już naprawiam błąd.

nic się nie stało

po prostu w końcu musiałam to gdzieś napisać bo nie Ty jedna tak robisz tutaj na forum

sylwia1991 pisze:Ja się muszę przyznać że tez zaczęłam od swojego problemu. Z góry przepraszam :)

ooo widzicie o co mi chodzi ?

no


spoko spoko

Wychodzi na to, że ja też w pewny sposób Wam pomogłam

dzo pisze: nic się nie stało

po prostu w końcu musiałam to gdzieś napisać bo nie Ty jedna tak robisz tutaj na forum

Nic tak nie poprawia humoru jak zbiorowa odpowiedzialność

dzo pisze:

Daisie pisze: Nie dla każdego jest oczywiste, że należy najpierw powiedzieć "dzień dobry".

tak ??

a jak wchodzisz do sklepu, czy do lekarza czy kurde gdziekolwiek to też wchodzisz jak do obory ??

hahaha;-) dzo, pracuje w dużym hipermarkecie, dorabiam podczas studiów, no i jestem kasjerką, mało kto mówi pierwszy "dzień dobry". Przeważnie ja robię to pierwsza. A odpowidzią jest najczęściej "reklamówkę poproszę"

Jeju, ja się też nie przywitałam...Już was przepraszam;-)

Co do wątku, ja nie wiem, czy wiązałabym się z rozwodnikiem...Może jakbym wiedziala, czemu się rozwiódł, to by pomogło. Bo jeśli np, rozwód był skutkiem zdrady, to jaka garancja, że tak nie będzie z Tobą??

smutny aniołek pisze: hahaha;-) dzo, pracuje w dużym hipermarkecie, dorabiam podczas studiów, no i jestem kasjerką, mało kto mówi pierwszy "dzień dobry". Przeważnie ja robię to pierwsza. A odpowidzią jest najczęściej "reklamówkę poproszę"

no widzisz ale to świadczy o ich niskiej kulturze osobistej a nie Twojej

Nie no ja napisałam witam wszystkich czy coś tym stylu Sama nie pamiętam juz.

spoko

Rozwód to była ich wspólna decyzja. Przed ślubem byli razem kilka miesięcy, zaliczyli tzw. "wpadkę" i wzięli ślub.

ale zawsze ich będzie łączyło dziecko

Tak, wiem, ale to jest dla mnie mniejszy problem. Najbardziej chodzi mi o jego córeczkę, już wszystko będzie tak na "oficjalnie" i coś może nie wyjść - miło by było widzieć nas idących szczęśliwie w stronę zachodzącego słońca, ale bądźmy realistkami Mała się pogubi - to dziecko tylko, a jak mogę powiedzieć z autopsji - nawet dorośli czasami nie wiedzą co mysleć...