Forum dla kobiet

Witam bardzo serdecznie Wszystkich
Nie wiem co mnie podkusiło aby podzielić się swoimi problemami na łamach forum, być może dzięki temu w jakiś sposób uda mi się rozwiązać swoje utrapienia.
Sytuacja moja wygląda następująco :
Mam 19 lat , jestem w trakcie 1 roku studiów (1 sem) , nauka jako tako nie jest przeze mnie uwielbiana ale przecież muszę 'coś' robić , gdyż w owym czasie jest bardzo ciężko znaleźć pracę takiej osobie jak mi ( wiem gdyż nie jednokrotnie próbowałam ) , jeśli chodzi o poziom zadowolenia ze wyboru kierunku to bardzo średnio wydaję mi sie że za bardzo przeceniłam swoje możliwości i ambicje wzięły w górę . Od 3 lat jestem w szczęśliwym związku z chłopakiem który od pól roku postanowił wyjechać za granicę ( ma tam rodzinę która załatwiła mu bardzo dobra posadę ) . Od tego czas jest nam ciężko przylatuje bardzo rzadko pozostaje nam tylko skype oraz rozmowa przez telefon. Teraz nastąpiła możliwość taka bym to ja do niego przyleciała , ponieważ jest pewna praca tam dla mnie oraz bardzo dobre warunki mieszkaniowe i w tym właśnie monecie pojawia się problem --- Co robić?
Czy porzucić studia i wyjechać do pewnego miejsca lepszych zarobków z dala od rodziny ? Czy też dalej kontynuować studia zaoczne bez pracy tutaj i pogarszającej się sytuacji w kraju ? Czy jeśli podejmę ta pierwszą opcje to nie będę żałować czy wytrzymam rozłąkę z rodzicami ? Sytuacja jest dla mnie niewyobrażanie trudna , rodzice nie chcą abym wyjechała uważają że studia są najważniejsze chociaż powtarzają że w tym kraju nie ma przyszłości ... nie wiem co mam robić naprawdę nie śpię po nocach ciągle myślę ciągle coś kalkuluję pogrążam się coraz bardziej , bardzo proszę o jakąkolwiek pomoc jak wy to widzicie ?

Skoro od 3 lat jesteś w szczęśliwym związku to tym bardziej powinnaś jechać. W Polsce rzeczywiście bezrobocie panuje, i naprawdę ciężko o dobrze płatna prace. Ja na twoim miejscu nie zastanawiałabym się ani chwili. Jesteś już dorosła, prędzej czy później wyprowadzisz się od rodziców. Przecież jeśli tam ci się nie spodoba zawsze możesz wrócić z powrotem prawda? )) A pomyśl o plusach wyjazdu! będziesz bliżej ukochanego. Na studia zawsze możesz wrócić przecież...

Ja bym pojechała

Tak tylko że mojej mamie bardzo ciężko jest przetłumaczyć pewne kwestie , zakłada ona z góry że tam jest też ciężko , że w naszej rodzinie nie ma az tak zlej sytuacji abym wyjechała , że mam się uczyć , twierdzi że nie nadaję się na jakikolwiek wyjazd ponieważ nie umiem o siebie zadbać i że słabo znam jeżyk ang, wymienia mi same minusy i zniechęca a przecież ja nie mam już 15 lat , lata lecą a w życiu trzeba sie czegoś dorobić --- szkoda tylko że nie wszyscy to rozumieją

a co studiujesz jesli mozna zapytac?

Ekonomie

Ja również bym poleciała, bo to może być dla Ciebie ogromna szansa. Druga sprawa podszkolisz sobie język, a to wielki plus bo o wiele szybciej się go tam nauczysz. Studia możesz podjąć w każdej chwili, więc to nie problem. Pogadaj z mamą jeszcze raz. Rozłąka co prawda może być bolesna, ale będziesz z Ukochanym więc sobie poradzisz.

Jedź kochana! Tak jak wspomniałaś w tym kraju nie ma przyszłości! Musisz wybić mamie z głowy te głupoty, bo to nie czasy,że ludzie którzy są wykształceni mają dobrą pracę i pieniądze... wykształceni ludzie po studiach siedzą na kasach w supermarketach. Mój mąż ma 29 lat, ma ukończone studia podyplomowe z kształtowania i ochrony środowiska, z zarządzania i przepisów bhp... nieźle brzmi co? I co z tego jak jest urzędnikiem i zarabia "na rękę" 1350 zł, teraz podnoszą najniższa krajową więc zarabia najniżej i na podwyżkę też nie ma co liczyć. Również zaczynamy myśleć o wyjeździe za granicę bo nasz kraj nie ma nic do zaoferowania. A z mamą i tak się kiedyś rozstaniesz, bo ślubu z nią nie weźmiesz. Możesz za to stracić miłość swojego życia.

Dziękuje bardzo za miłe słowa.
Właśnie patrząc na pryzmat tego co tu się dzieje odechciewa mi się studiów.
Ludzie którzy naprawdę są wykształceni marnie zarabiają i co to za życie ? tak niesprawiedliwe. Mam teraz okazję to racja nie jest to coś nie pewnego itp , ale jakąkolwiek podejmę decyzję będzie źle , nie wiem jak to rodzicom wszystko powiedzieć ,, moje koleżanki mówią abym została dlaczego mam rzucać wszystko dla niego.Wiem że to musi byc moja decyzja ale jest tak bardzo trudna .

Jak pójdziesz na swoje to zobaczysz ile znaczą koleżanki. Jeśli myślisz poważnie o tym chłopaku ( mam na myśli założenie rodziny, ślub, itd.) to skup się na tym i nie słuchaj nikogo tylko głosu swojego serca..... a koleżanki nie zawsze są dobrymi doradcami. Zastanów się co Ci radzą, mówią dlaczego masz rzucić wszystko dla niego tak? A dla kogo masz rzucać jak nie dla ukochanego? Może dla nich? Jesteś dorosła i musisz podjąć dojrzałą decyzję, i niestety czego nie zrobisz to ktoś będzie poszkodowany

sluchaj ja Ci powiem tak, z jednej strony racja, ciezko ci bez chlopaka, kochacie się, chcesz zarobic, itd. Ale pomysl o tym w ten sposob, ze wiele osob wyjezdza zarobic a pozniej bardzo ciezko im wrocic do kraju i ciezko pracuja za granica... nie chce negowac w zaden sposob tego pomyslu, ja bym zrobila tak, wyjechalabym teraz i zostawila studia ktore nie daja ci przyjemnosci, ale postanowilabym sobie wrocic i zaczac nauke tego, co cie naprawde interesuje wiesz, zebys kiedys nie musiala zalowac ze nie poszlas na studia a uwierz znam mnostwo ludzi ktorzy zaluja decyzji wyjazdu za granice. teraz, owszem jechalabym, nauczysz sie jezyka ktory sie bardzo przydaje, odlozysz pieniadze, ale pomysl tez o przyszlosci troche, zebys kiedys nie musiala zalowac

a moze w czasie przerwy zastanowisz sie nad tym czego chcesz od zycia:) to jest bardzo dobre rozwiazanie

Wiem jak to jest z koleżankami , tylko piszę co mi mówią .
Jak najbardziej wiążę z nim przyszłość dużo przeszliśmy razem myślę że to właśnie TEN.
Za około miesiąc muszę już podjąć definitywną decyzję z dnia na dzień zastanawiam się jak to będzie... z tym wszystkim. Zycie jest okrutnie trudne . Moi rodzice mają mnie za taka córeczkę co będzie zawsze przy nich , ale przecież ja muszę wkońcu wydorośleć być może to będzie w jakimś stopniu szkoła życia gdy wyjadę ..

No tak jak ze wszystkim są plusy i minusy .
Jeśli chodzi o studia to zależy mi na tym aby mieć wykształcenie jak najbardziej tyle że ze studiami jest tak że można wrocić prawda? nawet kobiety po 30 na nie chodzą , a co do wyjazdu i pracy tam to jest tak że przecież praca i taka okazja nie będzie wiecznie na mnie tam czekać. Z kolei boję się też tego że mi się tam nie spodoba że rodzina się odwróci ode mnie , że jestem za słaba że nie dam rady itp,...

oczywiście, że wyjechać. Na studia zawsze można wrócić. Tutaj zresztą nie masz zbyt dużych perspektyw.Tym bardziej, że masz tam załatwione wszystko. Ja bym się nawet nie zastanawiała.

Ja na Twoim miejscu bym zaryzykowała i pojechała. Wrócić masz gdzie, prawda? A studia, szczerze mówiąc dzisiaj już niczego nie gwarantują. Można je też podjąć później.

Wiesz co? Ja na Twoim miejscu wyjechałabym. Sama wiem co to znaczy studia bez pracy... Szukam jej od grudnia zeszłego roku i co?? Nic tu nie znalazłam. Jeżeli miałabym taką sytuację, że w innym miejscu/państwie miałabym pewną pracę, to bez żadnego zawahania się wyjechałabym
Więc nie wiem na co czekasz:D A rodziców kochana zawsze możesz odwiedzić

Nie martw się o rodzinę. Rodzice się od Ciebie nie odwrócą. Muszą zrozumieć,że jesteś dorosła i czas zacząć dorosłe życie. Spróbuj porozmawiać z rodzicami na spokojnie i wyjaśnij im, że jesteś dorosłą kobietą, a nie malutką dziewczynką. Wiadomo, że ich kochasz ale nie będziesz ciągle z nimi mieszkać. Będziesz dzwonić i ich od czasu do czasu odwiedzać. A jak za parę lat dasz im wnuki heh to zwariują ze szczęścia. Ja jestem najmłodsza z rodzeństwa i moi rodzice też nie byli zachwyceni gdy oznajmiłam,że się wyprowadzam do chłopaka, ale teraz jesteśmy 2 lata po ślubie i mamy kochaną córeczkę a moi rodzice szleją za nią. Jeśli mogę coś dodać to wyprowadziłam się w twoim wieku, no prawie bo miałam 20 lat. Zrobisz jak zechcesz, ale pamiętaj, żeby podjąć taką decyzję,żeby nie żałować, że coś Ci w życiu umknęło. Powodzonka

a jesli tak jak mowisz- boisz sie ze ci sie tam nie spodoba to wlasnie masz okazje do przekonania sie. lepiej sie przekonac i jakby cos nie wypalilo wrocic, niz pozniej zastanawiac sie co by bylo gdybys sprobowala. i tak jak mowie, studiowanie czegos, co nie daje ci przyjemnosci, nie ma najmneijszego sensu bo i tak nie zrobisz kariery na czyms, co cie nie interesuje oprocz nauki potrzebna tez jest pasja wyjedz, poznaj troche swiata, jezyk i dowiesz sie co chcesz robic w zyciu i wtedy zaczniesz to robic

Ja też z całą pewnością uważam, że powinnaś jechać Kochana. Przyłączam się do tego co Dziewczyny pisały wcześniej. Studia zawsze możesz zacząć, przerwać, skończyć... A ukochany facet to zupełnie inna sprawa. Ja też nie mam możliwości widywać się często ze swoim Ukochanym. I wiem jaka to ciężka sprawa ta odległość. Ale mój nie jest za granicą, więc tylko mogę sobie wyobrazić jak jest Ci ciężko i naprawdę Cię podziwiam! Myślę, że teraz musisz podjąć bardzo ważną decyzję, ale idź za głosem serca. Serce nie jest tak cierpliwe jak rozum

Dziękuje za odp.!


Dokonałam wyboru następującego :

Postaram się dokończyć ten rok studiów.
Potem wyjeżdżam na cale wakacje
Jeśli mi się spodoba ... zostaję . )

Ja zrobiłem błąd że wróciłem, trzeba było zostać i pracować (byłem w Anglii) tam nie potrzebują studiów żeby zarabiać naprawdę fajne pieniądze.


____________
Zapraszam na http://pozyczkabezbikonline.com Strona o finansach.