Forum dla kobiet

Witam, mam 20 lat i jakies 1,5 miesiąca temu zbliżyłem się z dziewczyna, którą znam juz od bardzo dawna, ale nie traktowalem jej jako potencjalnej dziewczyny, aż do teraz. Pani M bo tak bede ja nazywał jakies 3 miesiace temu rozstała sie z chłopakiem z ktorym była ponad 2 lata. Wszystko między nami zainicjował jej brat, który przyjechał na urlop z Niemczech i postanowił znaleźć siostrze chłopaka, no i padło na mnie. Razem z Pania M traktowalismy to jak zart, ale z biegiem czasu coraz częściej sie spotykalismy, czuliśmy się swobodnie w swoich towarzystwie, mielismy duzo wspólnych tematów. Bardzo lubiła moje ręce i dłonie, często bawila sie nimi i przykładała do twarzy. Naprawdę bardzo dobrze czuliśmy sie razem. Nidy nie poruszałem tematu jej byłego, bo wiedziałem ze to cięzka sprawa. Zapytałem czy dac jej czas, odpowiedziała ze tak wiec tak zrobiłem. Wszystko było dobrze dopóki nie przyszedł wieczór i zaczęlismy pisac ze sobą. Mówiła żebym najlepiej dał sobie spokój bo mnie skrzywdzi i w ogóle jest zła bo nie umie gotowac itp. Tak było prze kilka dni, jednak gdy widzielismy sie wszystko było w porządku i nigdy czegos takiego nie powiedziała, zawsze była usmiechnieta. Po tych nocnych wiadomościach nie wiedziałem co mam myśleć więc wpadłem na idiotyczny pomysł, że sprawdzę ja co tak napradę czuje. Wręciłem ja ze we wtorek idę do wojska(Miałem naprawe taką propozycje i ona wiedziała o tym), a był poniedziałek. Napisała ze mam jak najszybciej przyjechać i pozegnać sie znia. Gdy byłem juz u iej w dalszym ciągu ciągnołem tą historie. kiedy ja tak ja oszukiwałem ona płakała w domu. dopiero kiedy miałem jechac do domu powiedziałem ze to zart, wtedy znowu zaczęla płakać i powiedziała ze nigdy mi tego nie wybaczy. Nastepnego dnia pojchałem do niej po pracę i kupiłem kwiaty, ale wylądowały w koszu. zasypywałem ja przeprosinami, ale dostawałem tylko odpowiedzi ze jak mogłem jej to zrobic, ze mi zaufała. po jakims tygodniu napisałem do niej ze zyczę jej powodzenia bo miała egzamin na prawo jazdy. Zdała i powiedziła ze mi wybacza ale juz nigdy nie bedzie jak kiedys, że nie mam juz szans. Za kilka dni spotkalismy sie na grillu u kolegi, udawalismy ze sie nie znamy, dopiero pod koniec wziela mnie na bok i chwile rozmawaliśmy, myslałem ze wszystko m siee sie ułozy. Kiedy poszła do domu zapytałem jej brata czy jest na mnie zły po tym wszystkim i to był mój wieli bład. Z rana dostałem smsa ze to juz definitywny koniec bo jej brat wszystko powiedział jej rodzicom, a ja ja obgadałem z nim. Musiałe z nia porozmawiac wie postawiłem a przed faktem dokonanym i pojechałem do niej. Powiedziałem jej ze bardzo mi na niej zalezy i nie odpuszcze. A ona powiedziała ze przynosze jej wstyd przyjeżdzając pod jej dom, że wszyscy znowu bedą o niej gadać, że jeżdzę do niej. Ja w dalszym ciągu mówiłem że bede walczył. Znowu sie popłakała i kazała dac sobie spokój, ale ja w głebi serca czuje ze ona po prostu boi sie, że znowu zrobie coś głupiego. Jak na razie od dwoch tygodni dałem jej spokój, zeby wszystko sobie przemyśłała. Pomózcie co robić.

Na głupotę ludzką czasami nie ma lekarstwa... Wybacz. Coś Ty sobie myślał w ogóle robiąc jej tego typu ''żart''? Nic dziwnego, że była na Ciebie wściekła. Poza tym w pewnym sensie zawiodłeś ją, straciła zaufanie a tego nie jest łatwo odbudować. Szczerze? Gdybym była na jej miejscu uznałabym, że jesteś niedojrzały i skoro jesteś w stanie zagrać na uczuciach dla własnej zabawy, to nie wiadomo jaki jeszcze numer mógłbyś wywinąć. Masz rację -zapewnie obawia się tego, do czego byłbyś zdolny.
Nie wiem co Ci doradzić. Miało być zabawnie a wyszło jak wyszło. W takiej sytuacji nic innego chyba nie pozostaje jak po prostu starać się... Jak? Nie mam pojęcia, musiałaby na nowo zacząć Ci ufać.

bardzo ciężka sytuacja nie wiem czy nie spaliłeś już tego mostu, najrozsądniej z Twojej strony by było poszukać innej dziewczyny. Bo pamiętaj od miłości do nienawiści jest bardzo cienka linia, dziewczyna rozstała się ze swoim chłopakiem mijają 2 miesiące a osoba do ktorej poczuła jakiś pociąg odstawia jej taka akcje, słabo wyszło, trzeba żyć dalej - moja propozycja odpuścić bo są zbyt małe szanse na powodzenie w stosunku do wysiłku jaki musisz włożyć aby ją odzyskać.

Warto wyciągnąć z tego wnioski na przyszłość i kolejnym razem już nie popełnić tego błędu.