Forum dla kobiet

Masja, mam takie wrażenie, jakbyś Ty zajmowała sie problemem swojego chłopaka zamiast niego. To jest jego problem i on ma sobie z nim poradzić. Skoro sam nie szuka, to widać korzyści z bycia DDA są większe niż straty. A rada? TERAPIA!

promenadaslonca pisze:Masja, mam takie wrażenie, jakbyś Ty zajmowała sie problemem swojego chłopaka zamiast niego. To jest jego problem i on ma sobie z nim poradzić. Skoro sam nie szuka, to widać korzyści z bycia DDA są większe niż straty. A rada? TERAPIA!

Że jak ? to nie ja założyłam wątek a chłopaka nawet nie posiadam

Ech. Trochę z opóźnieniem przeczytałam ten temat, widzę, że Nina19 już ma skasowane konto... Miałam wrażenie jakby niektóre posty pisała tylko po to by stuknęło jej na liczniku więcej postów. Dodatkowo jeżeli ktoś się z nią nie zgodził to naskakiwała, że przecież wypowiada tylko swoje zdanie i za to jest mieszana z błotem... o_O Ja też zauważyłam, że kilka razy nie miała racji i tylko niepotrzebnie wszczynała kłótnie. Nawet wymieniałam z nią wiadomości prywatne, w których zaczęła mnie wyzywać. Mówiła, że to ja jestem "dziecinna", a jakoś odnoszę wrażenie, że to ona zachowuje się jak rozkapryszona nastolatka. To jej całe kasowanie konta po tym jak ktoś zwrócił jej uwagę nie świadczy o dorosłości.

Ok, nie chcę już robić offtopa, ale trochę mnie jej zachowanie na forum już irytowało. No i te jej wieczne "mądrości".

Co do tematu to oczywiście najlepsza terapia. No i może warto jeszcze z nim porozmawiać na spokojnie i wytłumaczyć, że nawet jakby sam bardzo chciał to czasem trzecia osoba może nam bardzo pomóc i wiele rzeczy uświadomić. Może obawia się, że wtedy by się okazał mało męski i słaby... Dlatego może warto mu przetłumaczyć, że szukanie pomocy nie świadczy o braku męskości. To tylko moja sugestia, bo nigdy nie miałam bliskich stosunków z osobą z takim problemem... Trzymam kciuki, że się ułoży!

Tinuviel pisze:Ech. Trochę z opóźnieniem przeczytałam ten temat, widzę, że Nina19 już ma skasowane konto... Miałam wrażenie jakby niektóre posty pisała tylko po to by stuknęło jej na liczniku więcej postów. Dodatkowo jeżeli ktoś się z nią nie zgodził to naskakiwała, że przecież wypowiada tylko swoje zdanie i za to jest mieszana z błotem... o_O Ja też zauważyłam, że kilka razy nie miała racji i tylko niepotrzebnie wszczynała kłótnie. Nawet wymieniałam z nią wiadomości prywatne, w których zaczęła mnie wyzywać. Mówiła, że to ja jestem "dziecinna", a jakoś odnoszę wrażenie, że to ona zachowuje się jak rozkapryszona nastolatka. To jej całe kasowanie konta po tym jak ktoś zwrócił jej uwagę nie świadczy o dorosłości.

Do mnie też pisała chamskie teksty na PW

NAPRAWDE NIE ROZUMIE TEGO USUNIECIA KONTA. dziewczyna dala mi fajny link jest tam duzo informacji,ale potem ta pyskowka. . . oj dziewczyny ja potrafie z nim przegadac cala noc, a co pare miesiecy wracaja wspomnienia i poczucie,ze jest nikim. mam ochote zgladzic jego matke. to 1 osoba,ktora naprawde nienawidze. nie dosc ze alkoholiczka,pasozyt,to jeszcze tepa s**a. jak moj mial 10 lat to mu powiedziala,ze miala go usunac,bo nie chciala go,ale babcia ja przekonala by urodzila! on ma teraz 24 lata, a te slowa wracaja jak bumerang.

perelka780 pisze: NAPRAWDE NIE ROZUMIE TEGO USUNIECIA KONTA. dziewczyna dala mi fajny link jest tam duzo informacji,ale potem ta pyskowka. . . oj dziewczyny ja potrafie z nim przegadac cala noc, a co pare miesiecy wracaja wspomnienia i poczucie,ze jest nikim. mam ochote zgladzic jego matke. to 1 osoba,ktora naprawde nienawidze. nie dosc ze alkoholiczka,pasozyt,to jeszcze tepa s**a. jak moj mial 10 lat to mu powiedziala,ze miala go usunac,bo nie chciala go,ale babcia ja przekonala by urodzila! on ma teraz 24 lata, a te slowa wracaja jak bumerang.

Jeśli chodzi o Twój problem to myślę że bez pomocy specjalisty się nie obejdzie bo nie da się tak po prostu nauczyć żyć na nowo.Bez terapii raczej nie da się ułożyć normalnych relacji z partnerem i w ogóle szczęśliwego życia.Nie wiem jak to jest z tym zaburzeniem bo tyle co poczytałam ale zdaję sobie sprawe żę bywa cieżko
Postaraj się namówić go na terapię i może sama też zacznij z niej korzystać.Trzymam kciuki i powodzenia

Tak naprawdę to jesteś w dosyć komfortowej sytuacji. Oczywiście pod pewnymi względami. Musisz wiedzieć, że masz ogromne szczęście ponieważ twój chłopak się na Ciebie otworzył. Mówisz, że możecie przegadać całą noc. Ważna jest też kwestia czy to ty mówisz, czy on. DDA raczej są ludźmi zamkniętymi, chociaż oczywiście zdarzają się wyjątki. Twoją rolą jest dowiedzenie się absolutnie wszystkiego o jego dzieciństwie po to aby nie powielać wzorców jego matki. Bo tak to już jest, że zazwyczaj żony, zwłaszcza w późniejszych stadiach związku pełnią rolę matki a to dlatego, że jest to wzór kobiety w oczach dziecka. Nie poddawaj się i obdarzaj jak największym wsparciem swojego partnera.

ZGODZIL SIE IDZIEMY NA TERAPIE:-) dziewczyny jestem taka szczesliwa,ze szok. po 3 latach naszych dyskusji zgodzil sie. zawsze to ja prowadzilam dyskusje on odpowiadal. od jakiegos czasu zaczol mi sam opowiadac co go boli. to nie bylo dla mnie dobre przezycie,bo pochodze z rodziny.gdzie sie pije okazjonalnie a to co on przezyl jako dziecko to szok. zawsze draznilo mnie to,ze jak dzieci zasnely chcialam cos porobic np. ogarnac kuchnie po kolacji ale nie moglam,bo mnie wolal bym sie juz polozyla. tydzien temu opowiedzial mi dlaczego tak robi, boi sie sam spac! wyobrazacie sobie 24-latek boi sie sam spac?! boi sie,bo jak powiedzial jego rodzice chlali zazwyczaj jak oni spali a spali zawsze cale rodzenstwo razem,wtedy czuli sie bezpieczni. w tym tygodniu duzo czytal w internecie na temat dda,robil jakies testy i doszedl do wniosku,ze sami nie damy rady i ze idziemy na terapie. boje sie tylko zeby sie nie rozmyslil. kocham go bardzo i zrobie wszystko by go wesprzec. oj zycie z dda nie jest latwe.

To wielki krok w dobrą stronę.Życzę abyście wytrwali i powodzonka dużo

No zaczynamy w poniedzialek. ciekawa jestem jak to bedzie . . .

Wytrwałości, bo na początku pewnie nie będzie łatwo, ale zawsze to krok do przodu!

No i jestesmy po 1 dniu terapii. nie bylo to mile spotkanie. pani psycholog tak wymaglowala mi chlopa i tak wsiadla mu na psychike,ze plakal jak dziecko. ale jak wrocilismy do domu i emocje opadly zobaczylam ulge na jego dziubku. tak go podeszla ta kobieta,ze opowiadal wczoraj rzeczy,o ktorych nawet mi nie mowil(potem przyznal mi sie,ze po prostu sie wstydzil).A u tej psycholog to tak jakby rozwalila tame i wszystko potokiem lunelo. za tydzien idziemy znow

Mój facet także jest DDA. A co gorsza sam zaczyna się wciągać w alkohol. Niestety nie słucha mnie i udaje że kłopotu wcale nie ma...

Moj tez popija ale chyba w miare szybko zgodzil sie na terapie. pani psycholog powiedziala nam ze to nie jest kwestia alkoholu tylko zaburzonych wzorcow z dziecinstwa cos w tym jest. jesli go kochasz uzbroj sie w anielska cierpliwosc i namow(nie nachalnie) na terapie. w razie pytan sluze pomoca

Wprawdzie nie mam wiedzy na ten temat, ale życzę Ci dużo siły, cierpliwości i wytrwałości, bądź zawsze blisko partnera i zapewniaj o ciągłym wsparciu! Trzymam kciuki i ściskam.

juz drugi tydzien terapii i widze,ze sie oplacalo isc. T stal sie weselszy.

super oby tak dalej...

Witam,

Bardzo proszę o informację jak usunąć konto? Do kogo mam w tej sprawie napisać?

Z góry dziękuje
E.

Do admina

Duzo tolerancji i wsparcia. Zastanow sie nad terapia, moze nie tylko dla niego?

DDA to samotność ,niskie poczucie wartości ,strach i dużo by wymieniac.Terapia pomaga ale tak naprawdę DDA jest na całe zycie.

Ja mam przyjaciela DDA, udał się w końcu na terapie. Jest to czasochłonne i nic nie można zmienić w jeden miesiąc, ale warto walczyć o siebie. Każdy może i ma siłę! Trzeba w to uwierzyć Pięknie, że wspierasz swojego faceta

writingspeak pisze:Mój facet także jest DDA. A co gorsza sam zaczyna się wciągać w alkohol. Niestety nie słucha mnie i udaje że kłopotu wcale nie ma...

Dzieje się tak dlatego ,że twoj chłopak nie radzi sobie z rzeczywistością i ucieka .Ucieka w alkohol ,żeby zapomnieć .W takim człowieku jest zawsze starach strach przed rzeczywistością i samotnośc bo myśli że nikt go nie rozumie.Bardzo szybko ludzie z DDA uzalezniaja się ,siegaja albo po alkohol albo po narkotyki .DDA to poczocie niskiej wartości , zmieniając nastroj poprzez używki , sprawają że czują się bardziej pewni siebie ,odważni itd.