Stoję trochę pod ścianą, bo sama nie wiem co do niego czuję. Jest mężczyzną, który zasługuje na to, żeby go kochać, jednak przeraża mnie jego przeszłość. Od poczatku niczego nie ukrywał. Kilka lat temu był okropnym człowiekiem. Narkotyki, bójki, kradzieże, rozróby, zdrady, nawet wyrok. Nie wiem jak mam się zachowac w tej sytuacji, bo mam dopiero 20 lat, nie byłam w związku od 3 lat. Wiem, że mnie by nie tknął, nie zrobiłby mi najmniejszej krzywdy. Widzę, że mnie kocha, nie da się tego udawać, ale mam opory. Co z tym zrobić? Boję się, że pewnego dnia przeszłość wróci, boję się że rodzina i całe moje otoczenie go nie zaakceptuje. Jestem tego pewna. To nie jest wymarzony facet dla córeczki. No i najważniejsze-jak na razie go nie kocham. Coś mnie do niego ciągnie, ale nie wiem co. Jest między nami jakaś chemia, powiedziałabym nawet że pożądanie. On traktuje mnie jak swój skarb, wiem że byłby w stanie zrobić dla mnie wszystko. Mimo, że ze sobą oficjalnie nie jesteśmy, on jest strasznie zazdrosny. Wiem, że coś dla mnie znaczy, bo przecież nie spędzałabym z nim tyle czasu. A może to tylko samotność w obcym kraju i chęć poczucia się dowartościowaną? Mam nadzieję, że ktoś kto patrzy na to z boku, będzie w stanie mi jakoś pomóc
Nie mogę go dłużej zwodzić, bo mówię jedno, a robię drugie...
