nawet przez krutki okres się spotykaliśmy. Był bardzo czuły i nawet przez myśl mi przeszło że może warto spróbować, no niestety jak ja pomyślałam że może warto on zmienił się i sposób w jaki zaczął się zachowywać nie koniecznie mi odpowiada. Niestety nadal ma to coś w sobie że nie potrafię przestać o nim myśleć. I nie wiem co mam zrobić. Nigdy wcześniej nie miałam takiego problemu, zawsze to ja dyktowałam warunki a teraz całkeim zgłupiałam. Wiem że popełniłam błąd bo zbyt często się widzieliśmy mimo że wracałąm z pracy bardzo zmęczona on jak prosił mnie o spotkanie mimo mojej odmowy zawsze udawało mu się mnie przekonać abyśmy się jednak zobaczyli tego dnia. Jego znajomy powiedział mi że on tak ma i obudzi się jak będzie za późno, już nie wiem czy mu się podobam czy nie i skąd ta zmiana zachowania. Wiem że jest nieśmiały i nie lubi okazywać uczuć. Ale z drugiej strony jak jesteśmy sami to jakoś inaczej to wszystko wygląda.Czy powinnam dać sobie spokój? Mam wrażenie że rozum mówi jedno a serce robi swoje.
Już sobie uświadomiłam czemu byłam tak długo sama, niezależność jest na wagę złota
nie ma się problemów sercowych z którymi nie jesteśmy sobie poradzić rozum prowadzi nas przez życie i jest dużo łatwiej. Moja przyjaciółka zawsze podziwiała mnie za to że potrafię słuchać rozumu i nie dać się skrzywidzić mężczyźnie. No ale chyba wyczerpałam swój limit.Dziweczyny proszę pomóżcie, nie wiem co robić.
