Forum dla kobiet

KOLEGO ADRIANIE.Zboczencem mozna nazwac faceta ktory gwalci dzieci uprawia seks z psem czy innym zwierzeciem .T o mozna nazwa zboczeniem.Ale kogos kto cale swoje zyciepragnie byc kobieta dazy do tego za wszelka cene bo CHCE nia byc i opisuje to na forum to sie nazywa zboczeniem? To moze wszyscy transwestyci transseksuslisci tez sa zboczencami ? Ci ludzie sa nieszczesliwi bo nie chca byc tym kim sa ! To jest zboczenie?Tio moze tych ludzi wystrzelac wybic zniszczyc!Nie DLA MNIE to nie jest zboczenie.To jest krzyk ludzi ktorym jest zle w ich fizycznym ciele.I ktorzy chca byc kims innym.Ale co ja sie bede tutaj produkowac.Dla naszej spolecznosci to sa zboczency i juz .PRZYKRE Jestesmy w UNII EUROPEJSKIEJ ale nie wszyscy widac do tej Uni dorosli.POZDRAWIAM

Proszę - po raz kolejny zreszta juz na tym watku ta prośba będzie - nie krzycz.

Znasz netykietę ?! Nie? To poczytaj.
Tak ?! To się dostosuj do tego.

stanik80 pisze:.Zboczencem mozna nazwac faceta ktory gwalci dzieci uprawia seks z psem czy innym zwierzeciem .To mozna nazwa zboczeniem.

To nie jest zboczenie. To jest bestialstwo

Człowiek zboczeniec – jedna z kategorii typologicznych osobowości społecznej Floriana Znanieckiego określająca osoby, które nie podpadały pod żaden z innych typów osobowości w jego koncepcji, tj. ludzi dobrze wychowanych, ludzi pracy czy ludzi zabawy, a które odchylają się od normalności, pełniąc nieodpowiednie dla siebie role. Jako normalność Znaniecki rozumiał takie przystosowanie jednostki do społeczeństwa, w którym zarówno działanie jednostki jest zgodne z normami przyjętymi w danym systemie kulturalnym i zachowanie jednostki względem innych osób w kręgach społecznych jest normatywnie uporządkowane[1].

W koncepcji Znanieckiego wyróżnione zostały w tej kategorii dwa podtypy: zboczeniec nadnormalny i zboczeniec podnormalny. W przypadku osób odchylających się od normalności wyróżnił podnormalność, czyli odchylenie w dół, polegające na braku umiejętności przystosowania się do panujących systemów kulturowych lub niechęci do przystosowania się oraz nadnormalność, czyli odchylenie w górę, polegające na takim wczuciu się w przypisaną jednostce rolę, że wykonuje ona ją lepiej, niż wymaga tego wzór osobowy[2]. Oba typy ludzi zboczeńców w całej ich biografii odchylają się od przyjętych w środowisku norm, buntując się przeciwko nim oraz przeciw narzucanym im funkcjom społecznym we wszystkich kręgach społecznych w jakich się znajdują. W tej formie buntu, zboczeniec podnormalny odrzuca tylko dany porządek normatywny, próbując się spod niego wyłamywać, natomiast zboczeniec nadnormalny poprzez swoje działania stara się zmieniać istniejący porządek. Skłonność do buntowania się przeciwko porządkowi u obu tych typów jest stałą predyspozycją w ich biografiach[3].

W biografiach zboczeńców nadnormalnych Znaniecki zauważył, iż wcześnie stykali się oni z innymi kręgami kulturowymi, do których nie mogli przynależeć, oraz że wywierali na nich wpływ inni zboczeńcy nadnormalni. Cechą charakterystyczną tego podtypu jest to, że podejmuje on działania na własną rękę, wytyczając sobie cel i uczy się wykorzystywać odpowiednie środki dla jego realizacji. Często tego typu osoby stają się wybitne, ponadprzeciętne, dzięki uporczywemu samorozwojowi. Odstępstwo od normalności jest tu też czynnikiem determinującym potencjał twórczy tego typu osób. Ich osobowość ogniskuje się wokół zadania jakie sobie postawili, przez co niejednokrotnie reprezentują oni fanatyzm ideowy[4].

Do zboczeńców nadnormalnych Znaniecki zaliczył m.in. Kartezjusza, Józefa Piłsudskiego, Adama Mickiewicza, Immanuela Kanta czy Mussoliniego

Źródło wikipedia.

Parafilia (gr. para παρά = obok, ponadto, oprócz i -philia φιλία = miłość), zaburzenie preferencji seksualnych (dawniej: "dewiacja seksualna", "zboczenie seksualne", "perwersja seksualna"[1]) – rodzaj zaburzenia na tle seksualnym, w którym wystąpienie podniecenia seksualnego i pełnej satysfakcji seksualnej uzależnione jest od pojawienia się specyficznych obiektów (w tym osób), rytuałów czy sytuacji, niebędących częścią normatywnej stymulacji[2]; długotrwałe, nawracające, silne, seksualnie podniecające fantazje, seksualne pobudki lub zachowania, które obejmują niezwykłe obiekty, działania lub sytuacje (obiekty nieosobowe, cierpienie lub poniżenie, dzieci lub inne nie wyrażające zgody osoby) i powodują klinicznie znaczącą przykrość lub pogorszenie w społecznej, zarobkowej lub innych ważnych dziedzinach funkcjonowania[3]. W definicjach niektórych parafilii przed słowem "powodują" dodane jest sformułowanie: "osoba działa zgodnie z tymi pobudkami lub" dla umożliwienia w tych przypadkach rozpoznania schorzenia nawet w sytuacji braku przykrości lub pogorszenia funkcjonowania[4].
Termin "parafilia" użyty był po raz pierwszy przez Wilhelma Stekela w latach 20.[5], XX wieku. Upowszechniał ten termin od lat 60. John Money[6][7][8][9], opisując parafilię jako "seksualno-erotyczne udekorowanie (embellishment), lub alternatywę dla oficjalnej, ideologicznej normy.

Niektóre parafilie mogą występować łącznie z seksualnością normatywną[3].

Klinicznie rozróżnia się parafilię opcjonalną (optional), preferencyjną (preferred) i wyłączną (exclusive)[3], chociaż terminologia ta nie jest ściśle zdefiniowana. Parafilia "opcjonalna" jest alternatywną drogą do seksualnej satysfakcji, stosowaną okazjonalnie. W parafilii "preferencyjnej", osoba przedkłada zachowania parafilne nad normatywne, ale przejawia też te drugie. W parafilii "wyłącznej", osoba nie może osiągnąć podniecenia seksualnego bez zachowania parafilnego.

Pojęcie parafilii (przest. "dewiacji seksualnej") obejmuje zarówno odchylenia seksualne patologiczne (odchylenia od normy medycznej), jak i odchylenia seksualne niepatologiczne (odchylenia od norm społecznych obowiązujących w danym społeczeństwie w odniesieniu do seksualności)[18]. Norma społeczna jest zwykle o wiele węższa niż norma medyczna. Poza nią, oprócz zachowań seksualnych zaburzających zdrowie i rozwój człowieka i powodujących subiektywne cierpienie (patologia w sensie medycznym), znajduje się wiele zachowań seksualnych niepatologicznych, lecz niepożądanych z punktu widzenia norm moralnych oraz systemu wartości obowiązujących w danym społeczeństwie[19]. Pojęcie odchylenia seksualnego niepatologicznego jest więc względne i odnosi się tylko do określonego społeczeństwa[19]. Granica zaś między takim odchyleniem a normą jest płynna i nieostra[

Relacja między parafilią a chorobą, w znaczeniu medycznym[21]:
Pojmowanie parafilii jako choroby, oparte na modelu medycznym i etiologii biologiczno-somatycznej pomija czynniki i mechanizmy społeczne, przez co utożsamia zachowanie odbiegające od normy społecznej z chorobą psychiczną.
Parafilia nie jest najczęściej zachowaniem chorobowym, lecz zachowaniem sprzecznym z normą społeczną (odchyleniem seksualnym niepatologicznym).
Część osób przejawiających zachowania parafilne ma normalną, niezaburzoną osobowość.
Obecność parafilii nie oznacza bezwarunkowo wskazania do leczenia. W przypadku odchyleń seksualnych niepatologicznych możliwość leczenia należy rozważyć, gdy człowiek cierpi z ich powodu.
Cierpienie w tym przypadku jest najczęściej skutkiem konfliktu zewnętrznego (zagrożenie związane z naruszeniem norm prawnych lub obyczajowych) lub wewnętrznego (z zinternalizowaną normą moralną).
Celem leczenia nie powinno być usunięcie parafilii (które jest często niemożliwe), lecz uwolnienie człowieka od cierpień z nią związanych, a więc jego psychiczne dostosowanie się do niej.

Najczęściej parafilie dzieli się na: odchylenia seksualne w zakresie obiektu (np. pedofilia, gerontofilia, zoofilia, fetyszyzm, fetyszyzm transwestycyjny), odchylenia seksualne w zakresie sposobu realizacji (np. sadyzm seksualny, masochizm seksualny, ekshibicjonizm, voyeuryzm) oraz na odchylenia nietypowe[30].

Na podstawie definicji parafilii z DSM-IV, parafilie dzieli się na trzy kategorie:
takie, w których do stymulacji seksualnej konieczna jest obecność obiektów nieosobowych – fetyszy (fetyszyzm, w tym fetyszyzm transwestycyjny),
takie, w których osiągnięcie satysfakcji seksualnej uzależnione jest od obecności sytuacji związanych z cierpieniem i upokarzaniem (sadyzm, masochizm),
takie, w których koniecznym do podniecenia seksualnego elementem jest obecność niedobrowolnych partnerów (ekshibicjonizm, voyeuryzm, skatologia telefoniczna itp).

302.3 fetyszyzm transwestycyjny u osoby heteroseksualnej, ubieranie się w odzież właściwą osobie płci przeciwnej[39][40], zwykle bez realnego partnera, ale z wyobrażaniem sobie, że jest się też tym partnerem.

F65.1 transwestytyzm fetyszystyczny u osoby heteroseksualnej, ubieranie się w odzież właściwą osobie płci przeciwnej, zwykle bez realnego partnera, ale z wyobrażaniem sobie, że jest się też tym partnerem.

Źródło Wikipedia

Transwestyta ma swoją jednostkę chorobową więc jest odchyleniem od normy społecznej więc można nazwać kogoś zboczeńcem teraz tylko językoznawca może stwierdzić czy było to zastosowane w pejoratywnym tego słowa znaczeniu.


Kriss jak coś mam dobrego prawnika który lubi się sądzić i lubi ciężkie przypadki (głupoty również).

stanik80 pisze:KOLEGO ADRIANIE.Zboczencem mozna nazwac faceta ktory gwalci dzieci uprawia seks z psem czy innym zwierzeciem .T o mozna nazwa zboczeniem.Ale kogos kto cale swoje zyciepragnie byc kobieta dazy do tego za wszelka cene bo CHCE nia byc i opisuje to na forum to sie nazywa zboczeniem? To moze wszyscy transwestyci transseksuslisci tez sa zboczencami ? Ci ludzie sa nieszczesliwi bo nie chca byc tym kim sa ! To jest zboczenie?Tio moze tych ludzi wystrzelac wybic zniszczyc!Nie DLA MNIE to nie jest zboczenie.To jest krzyk ludzi ktorym jest zle w ich fizycznym ciele.I ktorzy chca byc kims innym.Ale co ja sie bede tutaj produkowac.Dla naszej spolecznosci to sa zboczency i juz .PRZYKRE Jestesmy w UNII EUROPEJSKIEJ ale nie wszyscy widac do tej Uni dorosli.POZDRAWIAM

Stanik80 czytaj ze zrozumieniem to co napisałem w swoim poście wyżej. Ktoś kto gwałci jest gwałcicielem, ktoś kto ma upodobania wsród zwierząt nazywa się zoofilem, a jak nazwałbyś kogoś kto podnieca się majtkami siostry? Nie mówię o podniecaniu bielizną kobiety,ale siostry? A po za tym wątpię żeby kobieta podniecała się swoją bielizną. Raczej bardziej facet się nią podnieci jeśli jest na ciele kobiety.
Widzisz i teraz ty obraziłeś gwałcicieli i zoofili bo nazwałeś ich zboczeńcami.

Okey!Przepraszam wszystkich i za wszystko.Kris Ciebie tez.Moze mnie troche ponioslo.Wiecej nie bede pisac na forum.

zyjemy w wolnym kraju wiec każdy ma prawo pisać i trochę tolerancji powinno być dla osob innych . Przeciez każdy ma prawo do własnego zycia

Ela, ok, zgadzam się że kazdy ma prawo do własnego życia, tolerancji itd, ale są pewne granice których przekroczenie jest niesmaczne. I stanik to prostu taką granicę przekroczyła a jak delikatnie zwrócilyśmy uwagę to zaraz odebrała to jako atak na swoją osobę. Czasem trzeba przyjąć słowo krytyki czy po prostu zwrócenia uwagi i nie trzeba zaraz się obrażać albo grozić sądem.
Do pisania na forum też ma prawo każdy tylko po prostu my nie musimy odpisywać na wątki które nas nie interesują. I też tak ja zrobię. Nie ma sensu nic wiecej tu pisać bo jeszcze wszyscy z Krisem wylądujemy w sądzie o zwykłą głupotę. Bo stanik i tak nie zrozumie że jej nikt nie nazwał zboczeńcem tylko podniecanie się noszeniem damskiej bielizny nie jest normalne. Ale szkoda w ogóle gadać na ten temat.

stanik80 pisze:Okey!Przepraszam wszystkich i za wszystko.Kris Ciebie tez.Moze mnie troche ponioslo.Wiecej nie bede pisac na forum.

Stanik80 to nie chodzi żebyś przestał pisać, ale uważaj troszkę na to co piszesz, bo widzisz jakie są tego skutki. Momo że psychicznie czujesz się kobietą, to fizycznie jesteś facetem i myślę że to niektórych zszokowało.

A Krisowi radzę troszkę inaczej dobierać słowa, tak żeby nikt nie czuł się nieswojo.

tak prawda ja nie odpisuje i nie zaglądam na to co mnie nie zainteresuje .

Ela, a do nas też dawno nie zaglądałaś.... hmmmmm...

nie mam czasu po prostu dzień zakrodki