Forum dla kobiet

Pomyślałem sobie, że być może na forum są osoby zajmujące się prozą lub poezją. Mam na myśli wszystkich: osoby które piszą „do szuflady” i te które mają już jakieś własne doświadczenia na rynku wydawniczym. Moglibyśmy w tym wątku powymieniać się informacjami na temat tego co piszemy oraz co robimy aby zaistnieć na rynku.

Tylko jeżeli ktoś pisze do szuflady nie zawsze chce się ujawniać

Forum dyskusyjne to miejsce gdzie można dość łatwo zachować anonimowość, a ci którzy znają się w rzeczywistości, i tak zwykle wiedzą o swoim hobby

Myślałem o stworzeniu miejsca dyskusji o pisaniu, a nie tablicy na której będziemy zawieszać swoje utwory do oceny. Zresztą w przypadku prozy to raczej niemożliwe, ze względu na objętość.

Jeśli chodzi o tematy: po pierwsze trochę dzieje się na rynku wydawniczym, po drugie to ciekawe kiedy ludzie opowiadają o tym dlaczego piszą (szczególnie ci do szuflady), w jaki sposób i na jakie nowe pomysły wpadają. Każdy ma jakiś swój warsztat pracy - szczególnie ci od prozy. Można powymieniać się jakimiś "mykami" technicznymi

Przykładowe pytanie:
W jaki sposób udaje ci się zapamiętać wszystkie postaci (szczególnie te poboczne) : ich cechy oraz rys charakterologiczny w tekście który piszesz dajmy na to przez rok, dwa lata. Mnie zdarzały się wpadki w mniej istotnych cechach - zmieniałem kolor oczu kobietom, wzrost mężczyznom, szczególnie w rozbudowanych tekstach i przy średnio istotnych postaciach. Potem po zakończeniu trudno wychwycić takie niedociągnięcia przed wysłaniem tekstu do wydawcy - i wpadka gotowa Jest na to jednak prosty (choć nieco zabawny) sposób i jeśli kogoś to interesuje, no to mamy o czym dyskutować.

Taki był mój zamysł.

ALe ja go nie neguje
tylko po prostu mówię
sama piszę, czy też pisałam wiersze...
ale trafiaja do szuflady i koniec...

Dlaczego ? Nie próbowałaś ich drukować, czy uważasz je za tak osobiste że nie chcesz tego robić ?

uważam że są zbyt osobiste..
czytalo je tylko kilka osób.. i wystraczy

Rozumiem. To oczywiste jeśli są bardzo osobiste.

Myślałaś jednak o tym, aby napisać kilka bardziej neutralnych i o wydaniu ich w jakimś zbiorku poezji ? Teraz jest spora na to moda. Szczególnie w akademickim środowisku.

Nie a nawet jeżeli to raczej dla siebie by postawić na półce..
nawet przyjaciółka chciała mi taki prezent zrobić

To też dobry pomysł

Nie tak dawno zaproszono mnie na spotkanie ze studentami działającymi w kole poetyckim. Oni wydali tomik zbiorczy bodaj w trzystu egzemplarzach i całkowity koszt wyniósł ich w granicy 900 zł. Wydali go bez planu dystrybucji - właśnie dla siebie.
Zaletą działania w kole jest to, że połowę z tego zafundowała im uczelnia, a połowę wyłożyli z własnych środków. Ty musiałabyś pokryć te koszty sama - dlatego warto się zrzeszać i szukać kontaktu z innymi.

Jezeli faktycznie chce sie cos wydac a mi to nie jest potrzebne

Jasne, rozumiem

Aczkolwiek jeśli można cię kusić ... Jest coś dopieszczającego oczy kiedy widzi się swój tekst w skończonej formie.
Kiedy dostałem do ręki swoją pierwszą książkę prosto z drukarni - taką pachnącą farbami drukarskimi i lakierem - to była naprawdę miła chwila. Nie mniej miłe były rozmowy z osobami które ją przeczytały.Człowiek przekonuje się, że warto to robić.

Może kiedyś się zdecyduję...
póki co zostaną w zeszycie

Szkoda

A może w ten sposób pozbawiasz ludzkość istotnej części jej kulturalnego dziedzictwa Skąd wiesz że nie, jak nie próbowałaś ?

póki co niech zostanie tak jak jest

a ja piszę wierszyki dla dzieci, mam ich już sporo.

Oto jeden z nich:

WANNA

W mej łazience stoi nowa
Wanna biała, emaliowa
Lecz to nie jest zwykła wanna
Myślę że to jest fontanna!
 
Gdy do kranu palec wciskam
Woda dookoła pryska
W mig są mokre wszystkie ściany
Ręcznik cały zachlapany
 
Mama złości się czasami
Lecz tak bywa z fontannami.
Nieraz o wieczornej porze
Wanna się zamienia w morze
 
I choć się nie chwalę wcale
Ja w tym morzu robię fale
Macham nogą i rękami -
Fale wielkie jak tsunami!
 
W wannie zmieniam się w korsarza,
W kapitana lub żeglarza
Mogę rybką być w akwarium
Albo orką w delfinarium
 
Na swej łajbie dzielnie rządzę
Wołam: ahoj, tam na lądzie!
Potem, choć już trochę ziewam,
Z butli dużo płynu wlewam
 
Piana dwoi się i troi
Jest na grzbiecie fal - i moim
Już mam w pianie głowę, pięty
Senny wpadam w wód odmęty
 
Lecz wilk morski - czyli tata
Szybko łowi mnie – pirata.
Zaraz w szlafrok mnie zawija
I w pidżamę już się wbijam
 
Jutro też nalejcie wodę
To znów ruszę po przygodę!



Taka tam moja pisanina

Ja ostatnio znow zaczelam pisac wiersze

Codziennie siedze sama wieczorem
I mysle o Tobie
Kocham to robic
Potrzebuje tego
Choc tak bardzo cierpie
Bo Ciebie nie ma
Jestes dla mnie wszystkim
Potrzebuje Cie teraz
Jestes moja obsesja
Chce patrzec, jak sie usmiechasz
Tak cieplo to robisz
Zatracam sie w kazdej chwili z Toba
Kocham to uczucie
Tak samo mocno, jak Ciebie kochanie
Najpiekniejszy sen o Tobie
Nigdy mi nie wystarczy
Chce Ciebie tu, teraz
Przytulajac Cie, czuje
Jak bije Twoje wrazliwe serce
Wiem, ze bije dla mnie
Chce codziennie czuc, ze
Jestes dla mnie
Ze jestes ze mna
Chce miec Cie jak najblizej siebie
Tesknie za Toba tak silnie
Wyobrazam sobie, jak mnie tulisz
Tak cieplo to robisz
Chce, zeby ten moment trwal wiecznie
Gdy bedziemy razem ogladac niebo noca
Na lace pelnej kwiatow
Wskaze Ci ta najjasniejsza
I powiem Ci, ze jestes nia dla mnie
Tak bardzo czuje to, jak pragne Cie objac
Przeczesac czule dlonia Twoje wlosy
Pocalowac, przekazujac Ci tyle milosci
Ile we mnie jest
Powiem Ci wszystko, co potrzebujesz uslyszec
Zrobie to dla Ciebie i Twojego serca
Jestes dla mnie kazdym kwiatem
I wiosenna rosa na trawie
Jestes tak samo delikatny i kruchy
Tak mocno kocham Cie takiego
Dzieki Tobie czuje lato w Grudniu
Malujesz moje zycie w odcieniach szczescia
Tak bardzo Ci za to dziekuje
Sprawiasz, ze czuje, ze zyje
Znamy sie tak dobrze
Ze czytamy swoje mysli
Wiesz, ze jestes w nich Ty
W kazdej chwili
Nawet, gdy o tym nie wiem
Mysle o Tobie przez caly czas
Czy slyszysz, jak bije moje serce dla Ciebie?
Ono Cie kocha calym soba
Zabrales mnie daleko w glebie milosci
To tak przepiekne uczucie
Jestes moja nadzieja
Tym jedynym, ktorego potrzebuje
Prosze, zjaw sie
Bez Ciebie tak mi zle

Ja kiedyś pisałam, ale poniszczyłam wszystkie wiersze, bo mnie znajomi wkurzyli. Mówili, że są jakieś lipne Teraz żałuję.