Forum dla kobiet

Nigdy nie pisałam, na tego typu forach wiec nawet nie wiem jak zacząć ten wpis.. Pisze bo proszę o rade, wsparcie ..
Mam 25 lat i parę nie udanych związków za sobą. Nieudane związki nauczyły mnie aby się nie poddawać i iść do przodu z każdego z nich coś pozytywnego wywnioskowałam i starałam się zmieniać siebie. Ale ten ostatni ( który skończył się dwa dni temu ) trochę mnie załamał. Nie trwało to długo, ale było wystarczające żeby poczuć się bezpiecznie i przyzwyczaić do NIEGO, jego nawyków, faktu ze jest, dobrych rad... Przyzwyczajałam się trochę na sile bo chciałam znaleźć już TEGO JEDYNEGO. Chciałam się mocno ustatkować, ale nie być z byle kim pokochać go. Wmówiłam sobie ze to ten, ze będę z nim mieszkać, ze dzieci, ze jest idealny ( pasujemy do siebie ). W sumie z tym pasujemy do siebie tak było bo: on kończył moje zdania, myślał tak jak ja, lubił to samo... Dwa dni temu, kiedy przyjechałam do niego powiedział mi ze to koniec bo : on nie tęskni tak jak powinien tęsknic, ten związek jest fajny("taki normalny") ale nie idealny (nie taki jak on by chciał ) i ze czuje ze to nie ma sensu bo mnie nigdy nie pokocha. Załamał mi się świat bo sobie go wmówiłam byłam pewna , bo chciałam już być pewna. Wiem ze to nie koniec świata i ze ludzie maja ogromne problemy a ten mój to takie małe ziarenko, wiem ze chce o NIM szybko zapomnieć i iść na przód. Tylko jak ? Mój problem to strach przed byciem samym, nie mam w domu wsparcia wiec szukam go w mężczyźnie który będzie ze mną. Nie mam siły na szukanie kogoś... chce nauczyć się być sama i się już tego nie bać ... Ale nie wiem od czego zacząć ... jak sprawić by szybko zapomnieć i skupić się na sobie i na tym ze nie szukam nikogo na siłę ( jak to wcześniej zrobiłam, w sumie za każdym razem) Lubie siebie i akceptuje, w tym nie leży sedno problemu. Boje się samotności i tego ze nie będę miała wsparcia.

Ciężko jest ''wyleczyć się'' z miłości, gdy przeżywamy ogromny zawód. Naprawdę bardzo Ci współczuję.
Jak to mówią - czas jest dobrym lekarstwem na wszystko, leczy rany.
Jedynym i chyba skutecznym, dlatego na pewno go potrzebujesz.
Myślę, że powinnaś teraz skupić całą uwagę na sobie. Znaleźć sobie zajęcie, coś co oderwie Cię od myślenia o tym człowieku. Praca, hobby, pasja. To zawsze pomaga złagodzić ból po rozstaniu, ponieważ nie ma się tego czasu, aby rozmyślać...

Jesteś jeszcze młoda więc masz czas, skup się całkowicie na sobie, zainwestuj w siebie, zrób jakieś kursy, szkolenia, spróbuj zapomnieć, czas wyleczy rany, uwierz mi i nie szukaj na siłę, nie wmawiaj sobie następnym razem nic, po prostu żyj chwilą a miłość do Ciebie zapuka

Musisz jak najszybciej zamknąć za sobą ten rozdział, nie mieć nadziei, że nagle mu się "odmieni". Jeśli nie chce z Tobą być to już niestety koniec. Nie był Ci pisany, to nie TEN jedyny.