forum kobiece, dla kobiet

Witam bardzo serdecznie Wszystkich
Nie wiem co mnie podkusiło aby podzielić się swoimi problemami na łamach forum, być może dzięki temu w jakiś sposób uda mi się rozwiązać swoje utrapienia.
Sytuacja moja wygląda następująco :
Mam 19 lat , jestem w trakcie 1 roku studiów (1 sem) , nauka jako tako nie jest przeze mnie uwielbiana ale przecież muszę 'coś' robić , gdyż w owym czasie jest bardzo ciężko znaleźć pracę takiej osobie jak mi ( wiem gdyż nie jednokrotnie próbowałam ) , jeśli chodzi o poziom zadowolenia ze wyboru kierunku to bardzo średnio wydaję mi sie że za bardzo przeceniłam swoje możliwości i ambicje wzięły w górę . Od 3 lat jestem w szczęśliwym związku z chłopakiem który od pól roku postanowił wyjechać za granicę ( ma tam rodzinę która załatwiła mu bardzo dobra posadę ) . Od tego czas jest nam ciężko przylatuje bardzo rzadko pozostaje nam tylko skype oraz rozmowa przez telefon. Teraz nastąpiła możliwość taka bym to ja do niego przyleciała , ponieważ jest pewna praca tam dla mnie oraz bardzo dobre warunki mieszkaniowe i w tym właśnie monecie pojawia się problem --- Co robić?
Czy porzucić studia i wyjechać do pewnego miejsca lepszych zarobków z dala od rodziny ? Czy też dalej kontynuować studia zaoczne bez pracy tutaj i pogarszającej się sytuacji w kraju ? Czy jeśli podejmę ta pierwszą opcje to nie będę żałować czy wytrzymam rozłąkę z rodzicami ? Sytuacja jest dla mnie niewyobrażanie trudna , rodzice nie chcą abym wyjechała uważają że studia są najważniejsze chociaż powtarzają że w tym kraju nie ma przyszłości ... nie wiem co mam robić naprawdę nie śpię po nocach ciągle myślę ciągle coś kalkuluję pogrążam się coraz bardziej , bardzo proszę o jakąkolwiek pomoc jak wy to widzicie ?

Skoro od 3 lat jesteś w szczęśliwym związku to tym bardziej powinnaś jechać. W Polsce rzeczywiście bezrobocie panuje, i naprawdę ciężko o dobrze płatna prace. Ja na twoim miejscu nie zastanawiałabym się ani chwili. Jesteś już dorosła, prędzej czy później wyprowadzisz się od rodziców. Przecież jeśli tam ci się nie spodoba zawsze możesz wrócić z powrotem prawda? )) A pomyśl o plusach wyjazdu! będziesz bliżej ukochanego. Na studia zawsze możesz wrócić przecież...

Ja bym pojechała

Tak tylko że mojej mamie bardzo ciężko jest przetłumaczyć pewne kwestie , zakłada ona z góry że tam jest też ciężko , że w naszej rodzinie nie ma az tak zlej sytuacji abym wyjechała , że mam się uczyć , twierdzi że nie nadaję się na jakikolwiek wyjazd ponieważ nie umiem o siebie zadbać i że słabo znam jeżyk ang, wymienia mi same minusy i zniechęca a przecież ja nie mam już 15 lat , lata lecą a w życiu trzeba sie czegoś dorobić --- szkoda tylko że nie wszyscy to rozumieją

a co studiujesz jesli mozna zapytac?

Ekonomie

Ja również bym poleciała, bo to może być dla Ciebie ogromna szansa. Druga sprawa podszkolisz sobie język, a to wielki plus bo o wiele szybciej się go tam nauczysz. Studia możesz podjąć w każdej chwili, więc to nie problem. Pogadaj z mamą jeszcze raz. Rozłąka co prawda może być bolesna, ale będziesz z Ukochanym więc sobie poradzisz.

Jedź kochana! Tak jak wspomniałaś w tym kraju nie ma przyszłości! Musisz wybić mamie z głowy te głupoty, bo to nie czasy,że ludzie którzy są wykształceni mają dobrą pracę i pieniądze... wykształceni ludzie po studiach siedzą na kasach w supermarketach. Mój mąż ma 29 lat, ma ukończone studia podyplomowe z kształtowania i ochrony środowiska, z zarządzania i przepisów bhp... nieźle brzmi co? I co z tego jak jest urzędnikiem i zarabia "na rękę" 1350 zł, teraz podnoszą najniższa krajową więc zarabia najniżej i na podwyżkę też nie ma co liczyć. Również zaczynamy myśleć o wyjeździe za granicę bo nasz kraj nie ma nic do zaoferowania. A z mamą i tak się kiedyś rozstaniesz, bo ślubu z nią nie weźmiesz. Możesz za to stracić miłość swojego życia.

Dziękuje bardzo za miłe słowa.
Właśnie patrząc na pryzmat tego co tu się dzieje odechciewa mi się studiów.
Ludzie którzy naprawdę są wykształceni marnie zarabiają i co to za życie ? tak niesprawiedliwe. Mam teraz okazję to racja nie jest to coś nie pewnego itp , ale jakąkolwiek podejmę decyzję będzie źle , nie wiem jak to rodzicom wszystko powiedzieć ,, moje koleżanki mówią abym została dlaczego mam rzucać wszystko dla niego.Wiem że to musi byc moja decyzja ale jest tak bardzo trudna .

Jak pójdziesz na swoje to zobaczysz ile znaczą koleżanki. Jeśli myślisz poważnie o tym chłopaku ( mam na myśli założenie rodziny, ślub, itd.) to skup się na tym i nie słuchaj nikogo tylko głosu swojego serca..... a koleżanki nie zawsze są dobrymi doradcami. Zastanów się co Ci radzą, mówią dlaczego masz rzucić wszystko dla niego tak? A dla kogo masz rzucać jak nie dla ukochanego? Może dla nich? Jesteś dorosła i musisz podjąć dojrzałą decyzję, i niestety czego nie zrobisz to ktoś będzie poszkodowany