forum kobiece, dla kobiet

Czy można zaufać alkoholikowi/alkoholiczce? Zastanawiam się nad tym, bo właśnie taki mężczyzna stanął na drodze życia bohaterki książki, którą teraz czytam. Bogusia, bohaterka powieści "Sklepik z niespodzianką. Bogusia" Katarzyny Michalak, poznaje mężczyznę, który po zniknięciu jego ukochanej żony zaczął pić. Pod wpływem znajomości z Bogusią przestaje, ale czy można mu zaufać? Wszak alkoholizm to choroba…

Może jakby sam przestał pić. Poddał się jakiemuś leczeniu... Ale jak przestał, bo pojawiła się nowa spódniczka... ja bym nie zaufała.

Ale ten człowiek wcześniej nie pił. Dopiero gdy zaginęła jego żona i mimo wielkich wysiłków nie odnalazła się. Może poznanie innej kobiety można potraktować jak kolejny szok, który nim na tyle wstrząśnie, że wróci na właściwe tory?

Rozumiem, ze mozna pokochac alkoholika. Oni potrafia byc uroczy i cudowni. Czesto nie przyznaja sie do swojej choroby.

O, tak, potrafią również ukrywać nałóg i to przez dłuższy czas. Potrafią też grać na kobiecych emocjach, powodując chęć niesienia im pomocy. Kobiety wierzą, że jeśli będą ich dostatecznie mocno kochały, to oni przestana pić, bo nie będą mieli powodu, wszak człowiek szczęśliwy nie upija się.

Nie mogłabym chyba zaufać, a już zwłaszcza, że trochę kontaktu z osobami uzależnionymi miałam w życiu, także powiem szczerze, że jeśli ktoś jest nałogowym alkoholikiem to raczej wyklucza go to jako osobę godną zaufania. Alkohol jest po prostu silniejszy i tyle...

no ja się właśnie o to pytam: czy facet pijacy ( wcześniej nie pił) z rozpaczy, przez kilkanaście miesięcy, jest już wg. Was stracony na wieki?

Cholera, nie umiem Ci jednoznacznie odpowiedzieć. Myślę, że dużo zależy od tego konkretnego faceta. "Nie każdemu psu Burek" , każdy może bardziej lub mniej zasługiwać na zaufanie. Tyle tylko, że alkoholicy (jak wszyscy uzależnieni od różnego rodzaju używek) zasługują na nie o połowę mniej, niż ludzie bez nałogów.

Babsko... mądre słowa. Zasługują o polowe mniej. Wiele z nas ma jakieś, zazwyczaj bolesne, doświadczenia z chorobą alkoholowa. W Polsce tak wiele rodzin musi z nią żyć. Jak to się dzieje, że wcale niegłupie kobiety lecą by ratować słodkich pijaczków? Przecież tyle się mówi o alkoholizmie... Że to choroba, że nieuleczalna, że do końca życia... Skąd to przekonanie, że właśnie dla niej facet się zmieni i magicznie ( chyba) pozbędzie się nieuleczalnej choroby?

Jak to? Przecież "wiara czyni cuda"